Gozno - rudzielec, który przezył tylko 15 miesięcy, zawładnął naszymi sercami bezgranicznie. Walczyłam o niego do oststniego dnia. I to ja musiałam podjąc decyzję o jego odejściu. Białaczka zatakowal niespodziewanie, a może była w ukryciu. Dwa testy były ujemne, trzeci dodatni. Transfuzja krwi, kroplówki, antybiotyki, wreszcie karmienie strzykawką, nic to nie dało. Wolę życia miał silną , pomimo niejedzenia od kilku dni i osłabienia, w przedostatni dzień przywitał mnie po powrocie z pracy przy drzwiach jak kiedyś. Rozpłakałam się bo wiedziałam ile to go kosztuje siły. Ostatnią noc prawie całą spędził na moich rękach, nosiłam go po mieszkaniu, do miejsc które lubił, wiedziałam że to ostatni raz, a jednak ciągle nie moge się pogodzić z tym że musiałam taką deczję podjąć. Bardzo nam go brakuje i jego towazrzszce zabaw kotce Soni. Nie wiedziałam, że to tak bardzo będzie bolało. To był mój pierwszy kociak, ktorego straciłam.

Bardzo mi przykro z powodu Gonza. Chciałabym jakoś wesprzeć, chociaż słowem, ale chyba żadne słowa nie zmniejszą bólu po stracie ukochanego zwierzaka...

Boli cały czas, ale dzięki za wsparcie. Jutro mija miesiąc odkąd nie ma go z nami. Myślę o nim ciągle i nie mogę pohamować łez. Wszystko bym oddała żeby znowu z nami był...

Przykro mi Piękny kotek.

Lucyna22, rozmawiałyśmy o Gonziaczku przez telefon. Pamiętaj, co ci powiedziałam, każdy musi przejśc ćwoją żałobę, jakkolwiek ona wygląda, ale o tych, którzy czekają na nas za Tęczowym mostem, nigdy się nie zapomina. Pamietam Gonza jak czekał na dom. Teraz wypoczywa za TM i goni motylki...

Zajrzałam tu, sama nie wiem po co. Wiedziałam że tak to będzie - znowu wszystko wróciło i wszystko sobie przypominam i myślę, a co by było gdybym nie pozwoliła odejść Gonziowi w tym momencie...? Znowu się zryczałam i jeszcze jak widzę jego zdjęcia, wcale nie jest lżej. Sonia koteczka, która też choruje na białaczkę, jeszcze do tej pory go szuka w miejscach gdzie lubiał się chować.
Oglądam kotki ktore czekają na swój dom, wiem że nie mogę w tej chwili wziąć drugiego kociaka, ze względu na chorobę Soni, ale podświadomie szukam rudzielca, podobnego do Gonzika.
Igulec - dziękuję za tę rozmowę.

[*][*][*] minęły już trzy miesiące bez Gonzika, a wcale nie jest lżej na sercu, ciągle go wspominamy i myślimy o nim... (